Nirvana

Het lijkt alsof ik er nooit helemaal bij ben, bijhoor, niet bij hun, noch bij mezelf; zeurderig een niemandsland doorwaad. Een monnik zou van dit nirvana helemaal zen worden, ik enerveer me en voel een continu verlangen – naar alles wat er niet is. Wie verlangt lijdt. Misschien reis ik daarom zo graag, je hoeft nooit tevreden te zijn met wat er is, je vervolgt gewoon je weg, via een ander pad, naar een andere plek, gestuwd door een verlangen om dààr er te zijn.

Ik wandel dertien kilometer langs een verlaten strand, de zon schijnt niet, de lucht is grijs, het paviljoen is gesloten. Ik zoek rust, maar vind leegte. Ik keer op mijn stappen terug met een knorrende maag – ook leeg, douche alleen onder een duo-douche, lauwkoud water spoelt zand en zilte tranen weg. Er is niemand die me hoort, niemand die me ziet. Ik schuw gezelschap; anderen kunnen nooit het gat van die ene vullen. Ik eet een hele worst en een halve pot Nutella in bed, kruip diep onder de dons met een verlangen naar hoop. Regen tikt tegen de ruiten, misschien dat dit vocht de aarde waarin ik wortel een nieuwe adem geeft, zodat ik kan vertakken naar vruchtbaarder land. Mijn busje is in essentie reizende hoop, met als permanente bestemming ‘het beloofde land’. Iémand moet me zoeken en in mij iets ongekend vinden, mij lukt het niet. Hoe ver en naar waar je ook reist, je komt steeds bij hetzelfde punt van je eigen werkelijkheid.

De kapster masseert mijn hoofdhuid, het dons op mijn armen veert recht, geroerd door zoveel gemist contact. Ik wil schreeuwen: niet stoppen! doe voort! raak me nog wat aan alsjeblieft! maar ik verkies te voldoen aan maatschappelijke verwachtingen en zet me zwijgend en gefrustreerd neer in de stoel die ze aanwijst. Ze ontknoopt trekkend mijn haren, het is pijnlijk, ik glimlach naar haar in de spiegel, dankbaar dat ik iéts voel. Het ontbreken van een plan, doel of richting, legt alles in mij bloot en toont helder mijn er-nog-niet-zijn. Ze vraagt of ik het mooi vind, ik knik en staar in de spiegel naar een gecoiffeurd beeld met grijze ogen.

SMS: Waar zit jij ergens?

Ik antwoord met een leeg bericht.

SMS terug: ???

Ik antwoord: !!!

Muziek: Broeder, Jan Leyers

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.