Kelders

Het rommelt in mijn buik, ben misselijk en angstig. Het is iets hormonaals en van voorbijgaande aard. De meeste zaken, zijn van voorbijgaande aard; dat is even vaak wenselijk dan gevreesd. Mijn positie hierin is momenteel onduidelijk. Vele zaken zijn me onduidelijk, hersencellen gemarineerd in witte wijn helpen ook niet echt. Je kan vluchten zoveel je wilt, ooit moet je terug naar de realiteit en naar de vuile, donkere kelders afdwalen in je ziel en je lijf. Opnieuw door het labyrint, in de kou, zonder licht, met natte voeten lopen, maar niet weten naar waar. En steeds maar bevreesd omkijken of de leegte je niet inhaalt. En, zijn stevige handen betasten, maar dragen me niet. We blijven wandelen, maar naar waar?

Even weet ik het niet meer, niets meer. Wat ik hier doe of voor wie ik het doe. En, waar ga ik naar toe? Het lijkt alsof ik in een soort waakstand sta, wachtend op een ontknoping, van mijn maag, ons en de wereld. Dat alles terug open is, dat we – écht – samen zijn. Dat mijn weegschaal braaf is en ik stout. Ik zet het nieuws op en weer af, sla de krant open en weer dicht, draai radio op en weer af…De eeuwige onheilsboodschappen van machtswellustige onheilsprofeten.

Ik snak naar visie en dromen. Ik verlang naar handen die me leiden in een dans, een spel. Die aanreiken en zoetjes strelen. En dat we inzetten op vol leven, alles geven. Die flauwe waakvlam dooft mijn vuur. Wanneer sloop je je muur?

#wanttobealiceinwonderlandagain

Muziek : Down in a hole, Alice in Chains

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.