Habanera

7:43u – SMS van een lang vervlogen Tinderdate; Ik dacht dat wij nu echt wel gingen matchen, succes ermee!

Ik schud met mijn hoofd, pijnscheuten en bliksem schieten in mijn hersenen – die bubbels toch. De roes van gisterenavond in combinatie met een eisprong heeft blijkbaar geresulteerd in een hernieuwd Tinderprofiel. Ik heb geen zin in tekstconversaties, wandelen (in de buurt nogwel, kotsbeu ben ik het), Cava/Prosecco-bubbels of middelmatige seks. De app vliegt er weer af. Wachtend op mijn caféineshot en een bruistablet, kijk ik naar de duif die blijft takjes aanvoeren naar het nest dat ze al wekenlang aan het bouwen zijn onder mijn afdak. Sommigen kùnnen het.

En, wat vond je van Ben?

Hij is mooi, intelligent, sportief, maar hij is er niet klaar voor (ik ook niet) en hij lijkt ook niet bijzonder geïnteresseerd in mij. Hij voelt ‘op slot’.

Oh jawél, hij vindt je boeiend. Misschien verlangt hij ernaar dat jij hem opent…?! Ik knik begripvol en schenk nog een glas Champagne in; het is mijn taak niet om mensen te openen. Het is al werk genoeg om mezelf te openen. Ik voel aan als beton; je geraakt er niet doorheen, maar als je me laat vallen, breek ik. De tortelduifjes voor me kirren en staren glazig naar het vuur. Een hand streelt mijn rug, wrijft me warm, mijn hart voelt koud.

Oh nee, je bent er helemaal nog niet klaar voor.

De situatie is wat ze is, getuig ik met weinig ruggengraat.

23:42 SMS… Binnenkort nog eens Champi-time??? Ik reageer niet, meer ruggengraat moet men van mij momenteel niet verwachten.

Neem en eet hiervan gij allen, want dit is nu Mijn Lichaam, dat voor u gegeven wordt

Ik SMS : ik heb het nog erg moeilijk met ons.

Hij: ja, het is lastig! (lees: Oneindig veel stilte)

Nog meer beton op en rond mijn hart. Ik scheur en barst, maar ik open niet. Ik verwijder het nest – met ei – en gooi alle takjes bij het vuilnis. Hij heeft zich genoegzaam verzoend met de scheiding. Sommigen kùnnen het. Op de grond blijven nog enkele takjes liggen.

De twintigste-eeuwse Indiase meditatieleraar Sri Nisargadatta moedigt ons aan dit pad van vrijheid oprecht te bewandelen: ‘… alles wat ik u wil vragen is: vervolmaak de liefde voor uzelf’. Ik knik en nip van de Champagne.

Ik aan Sarah: Kom je eten vrijdagavond?

Ja leuk, dan kunnen we bijpraten en het over je liefdesleven hebben – piert ze.

Mijn liefdesleven is heden erg rommelig. De duiven zijn verwoed gestart aan hun nieuwe nest.

Habanera / L’amour est un oiseau rebelle.

Duivennest in mijn berging. Sommigen kùnnen het.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.